Uwaga! Ta strona wykorzystuje pliki Cookie! Szczegółowe informacje znajdą Państwo w polityce prywatności. Akceptuję politykę.

hobby

Solaris Urbino 10 (od 2003)

Solaris U10 z 2003 roku; Metro Wilanowska; czerwiec 2003Solaris U10 z 2010 roku; pętla Aleksandrów; październik 2011

Autobus Solaris Urbino 10 (zwany również Urbinetto) miał premierę na Wystawie Komunikacji Miejskiej w Łodzi we wrześniu 2002 roku. W programie produkcji bolechowskiej fabryki zastąpił 9-metrowe Urbino 9, stając się firmowym przedstawicielem klasy midi, postrzeganej na początku XXI wieku jako perspektywiczna w najbliższych latach.

Solarisa Urbino 10 napędza 5,9 litrowy silnik Iveco NEF4AE0681B wyposażony w układ wtrysku w technologii Common Rail. Silnik umieszczono w zabudowie wieżowej, ukośnie, po lewej stronie pojazdu. Zmianę przełożeń umożliwiała automatyczna skrzynia firmy Voith. Dla poszerzenia przejścia w tylnej części autobusu oraz zmniejszenia przestrzeni zajmowanej przez nadkola zastosowano ówczesną nowość na rynku - opony Super Single, o szerokości o połowę większej niż standardowa, zastępujące opony bliźniacze na osi napędowej. We wnętrzu zamontowano 20 miejsc siedzących, w tym dwa półtoraki. Jeden z nich znalazł się tuż przed III drzwiami, drugi zaś usytuowano bokiem nad zbiornikiem paliwa przed drzwiami II. Autobus, tak jak wszystkie pojazdy rodziny Urbino, jest przestronny, a w środkowej części wnętrza posiada dużo przestrzeni dla pasażerów stojących. Twarde, mało komfortowe, wandaloodporne siedzenia wykonała firma Ster. Autobusy wyposażono w system informacji pasażerskiej R&G z diodowymi pomarańczowymi wyświetlaczami zewnętrznymi. W wyglądzie zewnętrznym najbardziej przykuwają uwagę okna - przesuwane w podziale pół na pół. Złamały one panujący wówczas obiegowy mit, iż dużych okien przesuwnych stosować nie wolno. Rozwiązanie to pozytywnie wpłynęło na przewietrzenie przestrzeni pasażerskiej i spotkało się z dobrym przyjęciem pasażerów.

Na ulicach Warszawy Urbino 10 pojawiło się 1 czerwca 2003 roku za sprawą firmy Mobilis, która wygrała przetarg na obsługę 50 brygad midibusami. Pierwsza seria obejmowała 10 sztuk, zaś do października 2003 ilostan wzrosł do 52 sztuk. Autobus z najwyższym wtenczas numerem - A352 - był dawnym pojazdem demonstracyjnym, o rok starszym od pozostałych. Wyróżniał się m.in. klimatyzacją przestrzeni pasażerskiej.

W lipcu 2004 r. dokupiono jeszcze jeden wóz - A353. W 2010 roku dla uzupełnienia braków taborowych wywołanych poważnymi awariami niektórych egzemplarzy zakupiono z PKM Świerklaniec dodatkowe Urbino 10 z roku 2004. Wóz otrzymał numer A354.

W 2006 r. w kilku autobusach (m.in. A346, A348, A350) zamieniono duże odsuwane szyby z lewej strony na szyby z małymi uchylnymi lufcikami.

Na jesieni 2009 roku MZA ogłosiły przetarg na 16 autobusów midi. Do zamówienia zgłosiły się firmy Mercedes i Solaris. Przetarg został odwołany, ponieważ oferty nie spełniały wymogów. Solaris wniósł skargę do Krajowej Izby Odwoławczej, która przyznała mu rację, i w rezultacie MZA podpisały umowę z Solarisem.

16 czerwca 2010 pojawiły się w zajezdni Ostrobramska 3 pierwsze Solarisy Urbino 10. Dla autobusów przygotowano zakres numerowy na 1000, przenumerowując ostatniego Ikarusa 260.04 ze Stalowej z 1005 na 1205. Autobusy różniły się znacząco od dostarczonych w 2003 roku do Mobilisu. Pomimo, iż podstawowe parametry Urbino 10 pozostały takie same, to niemal wszystkie detale uległy zmianie. Wygląd zewnętrzny różni się nie tylko za sprawą aktualnej wersji designu, ale również z racji na zmianę odcieni kolorów - żółty stał się bardziej nasycony, a czerwień - z bordowej - zamieniła w pomidorową, bardziej zgodną z miejskimi barwami. Urbino 10 dla MZA posiadają 245-konny, stojący silnik Cummins ISB6.7E5 250B. Są to pierwsze silniki firmy Cummins w MZA od czasów dennisów. Silnik sprzęgnięto ze skrzynią Voith Diwa D854.5 Napęd zabudowano w wieży, identycznej jak w starych U10. Zastosowano most portalowy firmy ZF AV132, tym razem jednak z oponami bliźniaczymi. W rezultacie nadkola tylnych kół są większe, a przejście między nimi - węższe. We wnętrzu umieszczono typowe dla Solarisów fotele Ster 6MS z czerwonymi obiciami z trzecią już wersją warszawskiego wzoru. Siedzenia są miękkie i dosyć wygodnie.  W środku znalazł się także bogaty komplet wyświetlaczy, na który składają się aż 2 LCD podsufitowe z przewijającą się trasą oraz elektroniczne korale, umieszczone po prawej stronie autobusu, przed środkowymi drzwiami. Informację z zewnątrz zapewniają 3 wyświetlacze - przedni, boczny oraz szeroki tylny. Nowością jest wyświetlanie się podczas postoju na pętli czasu do odjazdu na przednim wyświetlaczu co kilka sekund na przemian z kierunkiem.

Urbino 10 zadebiutowały na linii 153 w dniu 24.06.2010 r. Wszystkie 16 autobusów trafiło na zajezdnię Ostrobramska.

Kolejna seria Urbino 10 została zakupiona przez MZA w 2012 roku. 20 sztuk przydzielono do zajezdni Kleszczowa. Pierwsze egzemplarze trafiły do Warszawy na początku listopada 2012 r.

Dostawy:

rok przewoźnik liczba numery
2003 Mobilis 53 A301-A353
2010 MZA 16 1000-1015
2012 MZA 20 1040-1059

Dane techniczne:

seria długość
[mm]
szerokość
[mm]
wysokość
[mm]
rozstaw
osi
[mm]
liczba
miejsc
liczbaa
miejsc
siedz.
liczba
drzwi
wysokość
podłogi
silnik skrzynia biegów
I II ost. typ poj. moc
A301-A353 9940 2550 2850 4800 62 20 3 320 320 340 Iveco NEF4A 5,9 240 Voith
1000-1015
1040-1059
9940 2550 2850 4800 62 18 3 320 320 340 Cummins ISB6.7E5 250B
6.7 245 Voith D854.5

zaplanuj podróż

kalandarz
RODO w ZTM kanał rss ZTM w mediach społecznościowych

newsletter

Komunikacja miejska po godzinach

Komunikacja miejska po godzinach

Warszawski Transport Publiczny to wygodny sposób na dotarcie do pracy, szkoły, po zakupy, do urzędu, kina czy lekarza. Codziennie każdy pasażer może się o tym przekonać. Można jednak wyjść poza schemat i spojrzeć na komunikację miejską jako ciekawy obiekt badań naukowych czy arenę do bicia rekordów. Tak właśnie potraktowały transport publiczny osoby, o których piszemy w najnowszym numerze. więcej

Inwestycje i programy współfinansowane przez Unię Europejską